Temat dnia: KOCHAM MOICH RODZICÓW

Witajcie Kochani! 

Pięknego dnia Wam życzę i zapraszam na zajęcia 🙂

1.„Co to za dźwięk?” – zagadki słuchowe.
Dziecko słucha odgłosów wydawanych przez urządzenia i przedmioty znajdujące się w kuchni i nazywa je.

Prawidłowa kolejność: siekanie warzyw, ubijanie mięsa, rozbijanie jajka, smażenie, mikser, gwizdanie czajnika, sztućce i talerze, mycie naczyń.

2. Członkowie rodziny – oglądanie ilustracji i nazywanie poszczególnych członków rodziny a także ustalanie ich pokrewieństwa.

3. „Poznajemy swoje rodziny” – swobodne wypowiedzi dzieci.
– Kto należy do waszej rodziny?
– Czym zajmują się rodzice?
– Co robi wasze rodzeństwo?

4. „Dokończ zdanie” – zabawa słowna.
Mama i tata to moi…………..
Mój brat jest dla mamy i taty…………..
Dziadek i babcia to rodzice…………..
Dla babci i dziadka jestem…………..
Mój tata dla mojej babci jest…………..
Moja mama dla mojego dziadka jest…………..
Tata mojej mamy to mój…………..
Mama mojej mamy to moja…………..
Siostra mojego taty jest moją…………..
Brat mojej mamy to mój…………..
Brat mojego taty to mój…………..

5. „Czyje zdanie najdłuższe?” – ćwiczenie rozwijające funkcje językowe.
Rodzic układa jak najdłuższe zdanie na dowolny temat. Dziecko liczy z ilu słów składa się to zdanie.

6. „Moje drzewo genealogiczne” – zabawa plastyczna. Rodzic wyjaśnia dziecku co to jest drzewo genealogiczne. Do przygotowania drzewa genealogicznego swojej rodziny dziecko może wykorzystać poniższy plik, bądź może narysować je w całości samodzielnie.

7. Karta pracy na stronie 41 i 42.

8. Wyprawka plastyczna, s. 33. Wytnij elementy i przyklej każdy z nich na oddzielnej kartce. Nazwij emocje,
które przeżywają dzieci i narysuj sytuacje im towarzyszące.

9. Dodatkowe zadania dla chętnych:

Temat dnia: MOJA MAMA i MÓJ TATA

Dzień dobry Kotki!

Zapraszam Was na dzisiejsze zajęcia.

1.„Moja mama” – słuchanie wiersza D. Kossakowskiej.

Uśmiech mojej mamy najpiękniejszy w świecie.
Drugiej takiej samej nigdzie nie znajdziecie.
Moja mama lubi, skakać przez kałuże,

kiedy z nieba lecą krople deszczu duże.
Moja mama lubi, rano kiedy wstanie,
zrobić swoim dzieciom przepyszne śniadanie.
Moja lubi śpiewać różne kołysanki,
o gwiazdach na niebie i o kocie Hanki.
A moja mamusia jest bardzo kochana,
przytula mnie czule wieczorem i z rana.
Wszystkie nasze mamy mocno nas kochają.
Uśmiech, czułe serce dla swych dzieci mają.
Więc my dzisiaj razem życzenia składamy.
Niechaj w zdrowiu, szczęściu żyją nasze mamy.

Rozmowa na temat wiersza.
– Co lubią robić mamy, przedstawione w wierszu?
– Z jakiej okazji składamy mamom życzenia w maju?
– Czego życzymy mamom w dniu ich święta?

2. Karta pracy, cz. 4, s. 40.
Popatrz na obrazki i powiedz co dzieci robią wspólnie z rodzicami. Powiedz, jak ty spędzasz czas z mamą i tatą.

3. „Mój tata jest…” – zabawa słowna.
Dziecko kończy zdanie: Mój tata jest…

4. „Lubię z mamą…” – zabawa słowna.
Dziecko kończy rozpoczęte przez rodzica zdanie opisując jakie czynności lubi wykonywać z mamą.

5. Oglądanie zdjęć rodziców.
Dziecko ogląda  zdjęcia rodziców. Wymienia charakterystyczne cechy ich wyglądu. Wskazuje w czym są podobne do rodziców.

6. Ćwiczenia spostrzegawczości wzrokowej.

7. Karta pracy na stronie 43

8. Praca plastyczna portret mamy. Dziecko dowolną technika maluje i ozdabia portret mamy, można włosy zrobić np. z pomalowanego makaronu lub włóczki. Wykorzystajcie to co macie w domu. Poniżej do pobrania zarys portretu, który można wykorzystać.

Portret-mama

9. Zadania dodatkowe dla chętnych:

Temat dnia: MAMY POCZUCIE RYTMU

Witajcie Kochane Kotki!

Dziś będziemy rozwijać Wasze poczucie rytmu – wiem, że lubicie takie zabawy 🙂

1. Rytmiczna rozgrzewka w podskokach. Dziecko słucha i wykonuje polecenia.

2. „Co to?” – układanie zagadek słownych.
Dziecko układa zagadki podając charakterystyczne cechy wybranego przez siebie przedmiotu.

3. Wyprawka plastyczna, strona 32.
Powycinaj elementy i umieść je na patyczkach. Przygotuj przedstawienie o Czerwonym Kapturku.

4. „Powtórz rytm” – zabawa słuchowa.
Rodzic wyklaskuje rytmy, a dziecko powtarza je klaszcząc, uderzając dłońmi o uda, tupiąc w podłogę.

5. „Rób tak jak ja” – rytm ruchowy.
Rodzic pokazuje dziecku kilka powtarzających się ćwiczeń ruchowych, np. 2 podskoki, przysiad, 3 klaśnięcia nad głową, 2 skłony. Dziecko powtarza ćwiczenia zachowując ich kolejność.

6. Śpiewanie rytmów.

Dzieci śpiewają rytmy:

la li, la li, la li
la li li, la li li, la li li
la la la li, la la la li,la la la li

7. Odtwarzanie rytmu ruchem.
Nauczyciel prezentuje na pasku papieru dowolny rytm, np. dwa kółka, trójkąt, trzy patyczki. Dzieci przedstawiają rytm za pomocą ruchu (podskoki, przysiady, skłony itp.).

8. Powtórka dni tygodnia: „Pszczoła” – słuchanie i powtarzanie wiersza D. Kossakowskiej. Możecie nauczyć się go na pamięć.

Mała pszczoła w poniedziałek
łąkę odwiedziła.
A we wtorek na tę łąkę
siostry zaprosiła.
W środę do niej przyleciały
cztery koleżanki.
W czwartek ciocia, wujek Staszek
oraz siostra Hanki.
W piątek babcia się zjawiła,
a w sobotę dziadek.
A w niedzielę wszyscy zjedli
miodowy obiadek.

9. Karta pracy na stronie 37, 38 i 39.

10. Dziś dzień Mamy, pamiętajcie o życzeniach i buziakach dla Mamusi – wykonajcie dla niej laurkę. Jeśli macie drukarkę, możecie skorzystać z poniższego wzoru, pokolorujcie i ozdóbcie według własnego pomysłu. W środku napiszcie: KOCHAM CIĘ MAMO!

Laurka dla mamy

 

 

KIESZONKI Z PARÓWKĄ W CIEŚCIE FRANCUSKIM

Nie ma chyba dzieci, które nie lubią parówek. Dlatego dziś prosty przepis na parówki w cieście francuskim.

 

 

 

sakiewki-z-ciasta-francuskiego.jpg (390×240)

Składniki:

– Wasze ulubione parówki (najlepsze będą krótkie Paryżanki) – 1 opakowanie,
– arkusz ciasta francuskiego,
– ser żółty w plastrach

– opcjonalnie możecie dodać inne ulubione składniki np. paprykę lub pomidorki
– ketchup lub inny ulubiony sos.

Wykonanie:

Ciasto francuskie kroimy w kwadraty o boku 12 cm. Parówki kroimy wzdłuż i wkładamy w nacięcie kawałek sera. Następnie układamy je w cieście z innymi składnikami, zaginając rogi do środka. Pieczemy w piekarniku z termoobiegiem, zgodnie z zaleceniami producenta ciasta. Podajemy z ketchupem lub innym sosem.

Smacznego!

Temat: „POZNAJEMY PRACĘ AKTORA”

Dzień dobry Kotki!

Rozpoczynamy nowy tydzień, zapraszam Was do ciekawych zajęć. Dziś przed Wami sporo pracy, więc zacznijcie od gimnastyki.

1. Rytmiczna rozgrzewka w podskokach. Dziecko słucha i wykonuje polecenia.

2. „Teatr” – słuchanie wiersza B. Koronkiewicz.

Jest takie miejsce zaczarowane, gdzie bajka z życiem się miesza.
To, co tam widzisz czasem Cię smuci, a innym razem rozśmiesza.
Na scenie grają piękni aktorzy albo też lalki jak żywe.
Wszystkie historie bardzo przeżywasz i wierzysz, że są prawdziwe.
Przepiękne stroje i dekoracje zachwyt wzbudzają niemały,
Siedzisz w fotelu i zapominasz na chwilę o świecie całym.
Kupując bilet znasz swoje miejsce – ma numer w konkretnym rzędzie.
Oglądasz spektakl w ciszy, skupieniu i czekasz, co dalej będzie.
Kurtyna wznosi się na początku, opada po każdym akcie,
A spacerować można, rozmawiać – w przerwie, to znaczy w antrakcie.
By przedstawienie było ciekawe, żeby się nam podobało,
By każdy szczegół współgrał z całością, pracuje ludzi niemało.
Dla nich na koniec w podziękowaniu publiczność braw nie żałuje,
Za reżyserię, grę, dekorację, wszystkim artystom dziękuje.
Jest takie miejsce piękne i ważne, bo do przemyśleń nas zmusza,
To teatr. Teatr na tym polega, że uczy, bawi i wzrusza.

„Co robi aktor?” – swobodne wypowiedzi dzieci.

3. Elementy teatru. Odczytywanie wyrazów związanych z teatrem i wyjaśnienie znaczenia słów.

Aktorzy to osoby grające role w teatrze lub filmie.

Spektakl to sztuka teatralna odegrana przez aktorów przed zgromadzoną publicznością.

Kostium to strój aktora, który wyróżnia graną przez niego postać. Rekwizyty to przedmioty wykorzystywane w przedstawieniu teatralnym.

Scena to miejsce w teatrze przeznaczone do wystawiania sztuk teatralnych.Pantomima to rodzaj przedstawienia, w którym aktor (mim) nie używa głosu, lecz odgrywa swoją rolę używając ruchu i gestów.Kurtyna to element dekoracji teatralnej, wykonany z tkaniny, służy do oddzielenia sceny i widowni oraz osłonięciu technicznych czynności wykonywanych na scenie podczas spektaklu.

Widownia to część teatru, kina, stadionu lub innego obiektu widowiskowego przeznaczona dla widzów.

Maski teatralne pozwalają aktorom na granie kilku ról w jednym spektaklu. Mogą przedstawiać różne emocje.

Bilety są potwierdzeniem zapłaty za udział w spektaklu.

Oświetlenie ma za zadnie budowanie określonego nastroju w trakcie spektaklu, poprawia również widoczność aktorów na scenie.

W scenariuszu zapisane jest to wszystko co widz później zobaczy i usłyszy na scenie. Aktorzy uczą się z niego swoich ról.

4. Karta pracy na stronie 34.

5. „Powiedz to jak…” – zabawa słowna. Dzieci wypowiadają zdanie „Dzisiaj jestem bardzo głodny” wcielając
się w różne osoby: wilka, krasnoludka, króla, wróbelka.

6. „Jestem aktorem” – zabawa ruchowo – naśladowcza. Dzieci poruszają się swobodnie po pokoju. Na sygnał rodzica zatrzymują się i naśladują ruchy wskazanej postaci (rycerza, kota, wróbla, piłkarza).

7. Wyprawka plastyczna , strona 31. Będą potrzebne nożyczki, taśma przezroczysta, patyczki do szaszłyków.

Wycinanie sylwet. Dzieci nazywają przedstawione postacie, a następnie wycinają je. Taśmą przymocowują wycięte elementy do patyczków. Oglądanie przygotowanych sylwet, ustalanie, która postać podoba się najbardziej, uzasadnianie swojego wyboru. Zabawy w teatr przygotowanymi sylwetami.

8. Rozwiązywanie zagadek.

W lesie zbieram kwiatki,
wilka się nie boję.
Zrobię kilka skoków
i przed domkiem babci stoję. (Czerwony Kapturek)

Jesteśmy różowe,
po cztery nóżki mamy.
I wspaniały domek
przez jedną z nas zbudowany. (Trzy świnki)

Jestem chłopcem z drewna,
wszyscy mnie tu znają.
Gdy zaczynam kłamać,
na mój nos spoglądają. (Pinokio)

„Jaką bajkę lubisz najbardziej?” – wypowiedzi dzieci. Dzieci podają tytuł bajki, którą lubią najbardziej i uzasadniają swój wybór.

9. Karta pracy na stronie 35 i 36.

10. „Co słyszysz na końcu słowa?” – zabawa słowna. Rodzic rozpoczyna zabawę podając dowolne słowo. Dziecko określa jaka głoska jest na końcu słowa i podaje słowo rozpoczynające się na taką samą głoskę.

11. Dodatkowe zadnie dla chętnych:

Temat ,,Kto mieszka na innych planetach?”

Dzień dobry Kotki!

Myślę, że każdy z Was potrafi wymienić planety występujące kolejno od słońca, prawda??? Jesteście wspaniali 🙂

1. Na początek piosenka o układzie słonecznym – powtórka wczorajszych wiadomości.

 

2. „Co to?” – rozwiązywanie zagadek słownych B. Koronkiewicz.

W dzień widać na nim chmury i słońce,
A nocą Księżyc i gwiazdy lśniące.

Na nim samolot drogę swą znaczy,
Podnosisz głowę, by je zobaczyć. (niebo)

Nocą na niebie są ich tysiące,
W dzień widać tylko najbliższą – Słońce.
Mały i Wielki Wóz z nich się składa.
Pomyśl życzenie, gdy któraś spada! (gwiazdy)

Ono nam ciepło na Ziemi daje
I dzięki niemu dzień jasny wstaje.
Na złoty kolor opala skórę,
Albo się chowa za dużą chmurę. (słońce)

Są we wszechświecie porozrzucane,
Te wokół Słońca najbardziej znane.
Wśród nich jest Ziemia, na niej żyjemy,
Czy ktoś na innych mieszka, nie wiemy. (planety)

3. „Jak wygląda ufoludek” – burza mózgów. Rodzice spytajcie się dziecko jak wygląda ufoludek ( wielkość, kolor, ubiór)

4. „Spotkanie z ufoludkiem” – słuchanie opowiadania B. Koronkiewicz.

Wczoraj wieczorem mamusia przeczytała mi bajkę o kosmitach, pocałowała na dobranoc i wyszła z pokoju, a ja wtuliłem się w poduszkę i prawie zasnąłem. Myślałem o tej bajce i o tym, że chciałbym spotkać takiego ufoludka.
Nagle wydało mi się, że słyszę pukanie do okna. Trochę się wystraszyłem, ale tylko trochę, bo przecież nie jestem już małym dzieckiem. Powoli odwróciłem głowę w stronę okna i wyskoczyłem z łóżka, ponieważ za oknem zobaczyłem dziwną postać. Podszedłem bliżej i nie mogłem uwierzyć w to, co widzę: tam był ufoludek! Przyklejał twarz do szyby,
nos mu się rozpłaszczył i prosił mnie, żebym go wpuścił. Otworzyłem okno, które i tak było trochę uchylone, a wtedy dziwny stworek szybko wskoczył do pokoju i mogłem mu się lepiej przyjrzeć. Był zielony, zupełnie jak w bajce. Miał wielkie, świecące oczy, antenki zamiast uszu i bardzo szeroki nos. Na sobie miał błyszczące i szeleszczące ubranko i był mojego wzrostu. Chciałem go zapytać, czy tak jak ja ma sześć lat, ale jakoś nie dałem rady wydobyć z siebie głosu. Nie ze strachu, tylko z wrażenia. A on pokazał mi taki jasny punkcik na niebie i powiedział, że tam mieszka.
Mówił w jakimś dziwnym języku, ale ja wszystko rozumiałem. W końcu i ja się odezwałem. Spytałem, czy jest głodny, bo przecież gościa trzeba czymś poczęstować. Pokręcił głową, a więc mnie zrozumiał i już wiedziałem, że zostaniemy przyjaciółmi. Powiedział, że jest bardzo zmęczony, gdyż ma za sobą daleką podróż. Położył się na dywanie, zamknął oczy, a ja mu podłożyłem pod głowę swoją poduszkę i wyobrażałem sobie jak się rodzice rano zdziwią, kiedy przyprowadzę gościa na śniadanie. Obudził mnie wesoły głos mamy. Pytała, w kogo rzucałem w nocy poduszką.
Jak to rzucałem? Dałem ją swojemu gościowi, który na niej spał. Otworzyłem oczy i… nie zobaczyłem zielonego ludzika. Pewnie przestraszył się mamy, bo jest duża i chyba nie wierzy w ufoludki. A teraz się śmieje, gdy słucha o moim spotkaniu z nowym przyjacielem. Opowiem dzieciom w przedszkolu, one na pewno uwierzą.

Rozmowa w oparciu o wysłuchane opowiadanie.
– Jaką bajkę przeczytała mama swojemu synowi wieczorem?
– o czym myślał chłopiec?
– Kogo chłopiec zobaczył za oknem?
– o co ufoludek poprosił chłopca?
– Jak wyglądał ufoludek?
– Gdzie mieszkał ufoludek?

– Gdzie ufoludek spędzi noc?
– Jakie pytanie zadała synowi mama, gdy obudziła go z rana?
– Jak mama zareagowała na opowieść syna o ufoludku?
– Jak myślisz, czy spotkanie z ufoludkiem wydarzyło się naprawdę?

5. Co pokażesz ufoludkowi? – wypowiedzi dzieci. Dziecko mówi co chciałoby pokazać ufoludkowi, który przybył na naszą planetę.

6. „Portret ufoludka” – zabawa plastyczna. Dzieci na dużym arkuszu szarego papieru rysują ufoludka.

7. Karta pracy na stronie 17.

8. Kart pracy dla chętnych:

 

Temat ,,Wyruszamy w daleką podróż”

Dzień dobry Kochani!

Dziś będziemy mówić o planetach oraz o układzie słonecznym 🙂

1. „Nieznana planeta” – opowieść ruchowa D. Kossakowskiej.

Dzisiaj wybierzemy się w daleką podróż. Polecimy na nieznaną planetę. do podróży musimy przygotować się. Zakładamy kosmiczny skafander, buty i rękawice (dzieci naśladują zakładanie wszystkich elementów garderoby). na głowę zakładamy kosmiczny hełm. Wsiadamy do rakiety i zaczynamy odliczanie: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0 start.

Szybko wznosimy się do góry (dzieci mówią szyszyszyszy). Mijamy statki kosmiczne, pozdrawiamy innych kosmonautów (dzieci machają ręką). Lądujemy na nieznanej planecie. Ostrożnie wysiadamy z rakiety. Przeskakujemy po kamieniach (dzieci naśladują skoki), podrzucamy do góry złoty pył. Widzimy kolorowe ptaki, zaczynamy latać razem z nimi. Jesteśmy zmęczeni, odpoczywamy zamykając na chwilę oczy. Otwieramy oczy i widzimy, że ktoś idzie w naszą stronę. to mały stworek podobny do pluszowego misia. Wita się z nami (dzieci witają się z kolegami) i mówi, ze chce polecieć z nami na Ziemię. Szybko biegniemy z nim do rakiety, odliczamy 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0 start i już za chwilę lądujemy na Ziemi. co możemy pokazać naszemu gościowi i czego możemy go nauczyć? (dzieci podają propozycje zabaw i wspólnie bawią się).

2. Układ słoneczny – wysłuchanie piosenki o układzie słonecznym. Dzieci próbują zapamiętać kolejność planet występujących kolejno od słońca.

3. „Planety” –słuchanie wiersza czytanego przez rodzica, dziecko próbuje podawać nazwy kolejnych planet.

Pierwszy najbliżej jest Merkury

W kolorze opalonej skóry

Rzec można pomarańczowo – brązowy

Przez słońce przypalony

Druga to Wenus planeta gorąca

Pomarańczowa też od słońca

Pełna kraterów po wulkanach

Planetą kobiet jest nazwana

Trzecia już wiecie Ziemia nasz dom

W niebiesko – zielony wpada ton

Księżyc – naturalny Ziemi satelita

Rozświetla niebo, gdy Słońce znika

Kolor czerwony ma planeta czwarta

Zainteresowania naukowców warta

Badają go sondy, szukają oznak życia

Najbardziej z planet Mars nas zachwyca

Jowisz to piąta od Słońca planeta

Beż z pomarańczem- barw jego paleta

Największy ze wszystkich planet w układzie

Skład tego olbrzyma oparty na gazie

Też z gazu Saturn, szósty na orbicie

Żółto – beżowe prowadzi życie

Z lodu i pyłu pierścień jak zasłona

Przed naukowcami tajemnice chowa

Uran to olbrzym w swej wielkości trzeci

Jasno niebieskim kolorem „świeci”

Siódma planeta widoczna w nocy mroku

Została odkryta z pomocą teleskopu

Ostatni w kolejce najdalej od Słońca

Neptun, co bardzo nie lubi gorąca

Fioletowo niebieski kolor ma

Od nazwy mórz władcy każdy go zna.

4. Karta pracy na stronie 15 i 16.

5. Dodatkowe zadania dla chętnych:

 

Policz elementy i pokoloruj odpowiednią liczbę.

Potnij obrazek na części ułóż odpowiednio.

 

Temat ,,Potrafimy ważyć”

Dzień dobry Kotki 🙂

Udanych zajęć w domowym przedszkolu i miłego dnia Wam życzę 😉

1.Oglądanie różnych wag oraz gdzie je można spotkać – swobodne wypowiedzi dziecka  na temat ich wyglądu oraz przeznaczenia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2. Waga szalkowa – to taka waga, która ma dwie strony,szalki. Używa się zwykłych ciężarków, odważników. Wagę wyznacza się na zasadzie równoważenia sił, jest ona wyskalowana.

 

3. Określanie wielkości towarów o takiej samej wadze.

Rodzice wspólnie z dzieckiem oglądają obrazki produktów i  próbują znaleźć wagę (kg) produktów, a  następnie porównują wielkości produktów.

 

4. Zabawa ożywiająca „Samolot, rakieta, odrzutowiec, supermen”. Dziecko przemieszcza się po sali w określony sposób. Rodzic podaje hasła, czas trwania 2 minuty.

samolot – biega z ramionami w bok,
rakieta – podskakuje w miejscu z ramionami w górze,
odrzutowiec – biega z ramionami ułożonymi dołem w tył,
supermen – podskakuje w miejscu podnosząc na zmianę raz prawą, raz lewą rękę w górę.

5. Karta pracy na stronie 14.

6. Praca plastyczna „Rakieta kosmiczna”.

Rodzic pomaga dziecku w rysowaniu elementów, które dziecko później wycina i przykleja odpowiednio na kartce papieru.

7. Dodatkowe zadania dla chętnych:

karta pracy waga

karty pracy kosmos

BABECZKI MUFFINKI

Dziś mam dla Was przepis na proste w wykonaniu i przepyszne Muffinki. Z łatwością przygotują je nawet najmłodsze dzieci. DO DZIEŁA 🙂

Muffinki z kawałkami czekolady - Słodkie życie

Składniki:

  • 2 szklanki mąki
  • 2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 2/3 szklanki cukru
  • 2 jajka
  • 1 szklanka jogurtu
  • 1/2 szklanki oleju
  • dodatki według uznania (rodzynki, kawałki czekolady)

Sposób przygotowania:

  • Mąkę, proszek do pieczenia, i cukier mieszamy w jednej misce.
  • Osobno łączymy jajko, jogurt i olej używając trzepaczki.
  • Płynne składniki dodajemy do suchych i mieszamy niezbyt dokładnie.
  • Dodajemy ewentualne dodatki i delikatnie mieszamy.
  • Ciasto przekładamy łyżeczką do foremek, do 3/4 wysokości foremki.
  • Pieczemy w 200 st. C przez 15-20 minut, aż będą złoto brązowe.

 

Temat ,,Kto lubi podróże?

Witam Wszystkich bardzo serdecznie i zapraszam w podróż po nieznanej krainie 🙂

1.„Podróż do nieznanej krainy” – słuchanie wiersza D. Kossakowskiej.

Wsiadam do rakiety i wyruszam w drogę.
Nieznane krainy dzisiaj poznać mogę.
Chcę zobaczyć morze, albo piękne góry.
Chcę popatrzeć w niebo oraz dotknąć chmury.
Może spotkam kogoś kto mieszka daleko.
Ma zielone oczy i uwielbia mleko.
Gdy wrócę z podróży, zdjęcia wam pokażę.
I być może powiem o czym jeszcze marzę.

Rozmowa na temat wiersza.
– Jakim pojazdem podróżował bohater wiersza?
– Jakie krainy chciał poznawać?
– co chciał zobaczyć?
– Kogo chciał spotkać?
– co zrobi bohater wiersza, gdy wróci z podróży?

2. Ponowne słuchanie wiersza z wykorzystaniem ilustracji.
Rodzic recytuje wiersz a dziecko ogląda  prezentujące się poniżej ilustracje odnoszące się do treści wiersza.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3. Pojazdy kosmiczne- zabawa dydaktyczna. Dziecko z rodzicem oglądają i omawiają obrazki.

4. Wyprawka plastyczna, s. 30. Wytnij puzzle. Ułóż je w całość według wzoru, a następnie przyklej na kartce.

5. Rysowanie ufoludka według instrukcji. Dziecko słucha rymowanki i rysuje na kartce ufoludka według instrukcji.

Mała głowa,
brzuszek duży,
ręce dwie i nogi,
a na głowie małe rogi.
Oko jedno, oko drugie
oraz włosy bardzo długie.
Długi nos i mała buzia –
To jest ufoludek Zuzia.

6. Dodatkowe zadania dla chętnych: