Temat ,,Marzanna”

Witam Kochani ! Jak wiecie w sobotę żegnaliśmy zimę a witaliśmy WIOSNĘ.

Więc dzisiaj powiemy sobie o tradycji topienia MARZANNY oraz omówimy sobie jak ona w ogóle powinna wyglądać a myślę że moje kochane dzieciaczki na pewno będą wiedzieć ;). 

1.„Tradycja topienia Marzanny” – przeczytanie opowiadania D. Kossakowskiej.

Każdego roku czekamy na nadejście wiosny i chcemy jak najszybciej
pożegnać zimę. Wiosną cała przyroda budzi się do życia. Rozkwitają
kwiaty, na drzewach pojawiają się liście, ptaki wracają z ciepłych krajów.                                                                                                                              Rolnicy wychodzą na pola, aby zasiać zboża.

Dawniej ludzie wierzyli, że można przyspieszyć nadejście wiosny topiąc słomianą kukłę,
którą nazywano Marzanną. Wraz z pojawieniem się pierwszych oznak
wiosny mieszkańcy wsi gromadzili się ze słomianą kukłą i szli z nią
w kierunku rzeki, jeziora. Kukłę niesiono nad głowami lub wieziono na
taczce. Marzannę wrzucano do wody wierząc, że to spowoduje szybsze
nadejście wiosny. Zwyczaj ten przetrwał do dnia dzisiejszego.

 

2.„Jak wygląda Marzanna?” – wypowiedzi dziecka oraz oglądanie ilustracji.
Dziecko ogląda ilustracje przedstawiające zwyczaj topienia Marzanny. Opisuje jak wygląda Marzanna, mówi jakich materiałów użyto do zrobienia Marzanny.

3.„Jak możemy pożegnać Marzannę?” – nauka rymowanek D. Kossakowskiej.

Dziecko powtarza rytmicznie słowa rymowanek i próbuje się jej nauczyć.

Marzanno, Marzanno, zimowa panno,
my cię nie lubimy, do wody wrzucimy.
Uciekaj Marzanno za góry, za lasy
my już czekamy na wiosenne czasy.
Brzydką kukłę tutaj mamy,
na piękną wiosnę czekamy.
Przychodź wiosno przychodź,
kukłę już topimy.
Dla ciebie miejsce robimy.

4. Wykonanie małej Marzanny- tylko dla chętnych :).

Potrzebne materiały: drewniane kije/ kijki, bibuła, sznurek, klej,  gazety, flamastry, taśma klejąca.

Etapy pracy przy wykonywaniu Marzanny.
– związanie 2 patyków (ręce i tułów Marzanny)
– uformowanie z gazety kuli, owinięcie jej jasną bibułą (głowa)
– rysowanie na twarzy oczu, nosa, ust
– wykonanie z bibuły sukienki,
– przymocowanie taśmą klejącą włosów wyciętych z bibuły